سید اشرف الدین گیلانی: سر زفضای بشریت برآر

 

 

 

شعر زیبا از سید اشرف الدین گیلانی :

 

 

دست مزن! چشم، ببستم دو دست

                                    راه مرو! چشم، دو پایم شکست

 

 

حرف مزن! قطع نمودم سخن

                                       نطق مکن! چشم، ببستم دهن

 

 

هیچ نفهم! این سخن عنوان مکن

 

                                          خواهش نافهمی انسان مکن

 

 

لال شوم، کور شوم، کر شوم

                                     لیک محال است که من خر شوم

 

 

چند روی همچو خران زیر بار؟

                                              سر ز فضای بشریت بر آر

 

/ 3 نظر / 16 بازدید
م

سلام عاليه

اميرشرافتي

زندگی کردن که به همین راحتی ها نیست جان من! باید باشد بهانه هایی که نبودشان نابودت کنند... مثل :خنده های کسی,نگاه خاصی,صدایی.چشمهایی, تکه کلامهایی.... اصلا ادم باید برای خودش نیمکت دو نفره ای داشته باشد ... تاعصر به عصربه ان سربزند.... شب که شدبایدشب بخیرهایی را بشنود.... باید باشند کوچه ها وخیابان و پیاده رو های که از قدمهایت خسته شده اند..... فنجان های قهوه ای که فالشان عشق باشد.... میزی در کافی شاپ باید شاهد خاطرات ادم باشد... باید باشند ریتم ها وموسیقی هایی که دگرگونت کنند... حتی بوی عطری خاص درزندگیت حس شود... دست خطی که دلت را بلرزاند.... عکس که اشکت را دراورد...... باید باشد.... باید باشد.....

فتح اللهي

خيلي خوبه